اشک من است هر دمی غسل ده تن زمین

گر چه ز خشت سیم و زر ساخت بنای آسمان

نقد کمال می کند بر در خاکیان طلب

راست از آن نمی شود پشت دو تای آسمان

آه من است هر شبی قلعه گشای آسمان

قاضی چرخ می زند بی گنهم ز خود برون

من چه کنم نهاده ام تن به قضای آسمان