چشم های سنگ را چون ابر گریان کرده ای

زین مصیبت در زمین واقع نشد در دور تو

آسمانا زان زمان کاغاز دوران کرده ای

این سهی سروی که بر کندی ز باغ سلطنت

نیست کاری مختصر گر با حقیقت می روی

قصد خون و خلق و مال و قصد ایمان کرده ای

خاک را می جست گردون تا کند بر سر نیافت