این سهی سروی که بر کندی ز باغ سلطنت

ماه را بار دگر شق گریبان کرده ای

زین مصیبت در زمین واقع نشد در دور تو

آسمانا زان زمان کاغاز دوران کرده ای

چشم های سنگ را چون ابر گریان کرده ای

نیست کاری مختصر گر با حقیقت می روی

قصد خون و خلق و مال و قصد ایمان کرده ای