نیست کاری مختصر گر با حقیقت می روی

آسمانا زان زمان کاغاز دوران کرده ای

این سهی سروی که بر کندی ز باغ سلطنت

چشم های سنگ را چون ابر گریان کرده ای

قصد خون و خلق و مال و قصد ایمان کرده ای

خاک را می جست گردون تا کند بر سر نیافت

زان که گیتی را ز آب دیده ها جز تر نیافت