عیسی چو رفت صدر جنان تکیه گاه کرد

بایست یاد کردنت آن لطف و سعیها

کاندر مدار کار تو دلشاد شاه کرد

ای چرخ چار بالش خورشید بهر کیست؟

چندان گریست مردم ازین غم که چون حباب

اختر به آب دیده مردم شناه کرد

کان مصر مملکت که تو دیدی خراب شد