چندان گریست مردم ازین غم که چون حباب

کاندر مدار کار تو دلشاد شاه کرد

ای چرخ چار بالش خورشید بهر کیست؟

عیسی چو رفت صدر جنان تکیه گاه کرد

اختر به آب دیده مردم شناه کرد

کان مصر مملکت که تو دیدی خراب شد

وان نیل مکرمت که شنیدی سراب شد