کان مصر مملکت که تو دیدی خراب شد

عیسی چو رفت صدر جنان تکیه گاه کرد

چندان گریست مردم ازین غم که چون حباب

اختر به آب دیده مردم شناه کرد

وان نیل مکرمت که شنیدی سراب شد

کو خسروی که بود جهان در امان او

پیوسته بود جان جهانی به جان او