حال او حال تندرستان است

دل اگر مست چشم توست مرنج

چه کند همنشین مستان است

هر که بیمار و دل شکسته توست

گل ما را سرشته اند به می

خاک ما گویی از خمستان است

عشق روی تو را دبستانی است