گل ما را سرشته اند به می

چه کند همنشین مستان است

هر که بیمار و دل شکسته توست

حال او حال تندرستان است

خاک ما گویی از خمستان است

عشق روی تو را دبستانی است

که خرد طفل آن دبستانی است