وز هر دو جهان کنار گیرم

چون خار ز خاک سر بر آرم

وانگه که گذر کند به من یار

من دامن آن نگار گیرم

ما از ازل آمدیم سر مست

زان باده هنوز نشوده ای هست

آزاد ز هر دو کون بودیم