در آفتاب گردش ازین سایه کی فتاد

ور ز آنکه دیده اند، یکی را دو دیده اند

آن سایه عنایت یزدان که وحش وطیر

در سایه عنایت او آرمیده اند

تا سایبان سبز فلک گستریده اند

در کار زر به دور کفش خیره مانده ام

تا آن دو روی را به چه رو بر کشیده اند