تا سایبان سبز فلک گستریده اند

آن سایه عنایت یزدان که وحش وطیر

در سایه عنایت او آرمیده اند

در آفتاب گردش ازین سایه کی فتاد

در کار زر به دور کفش خیره مانده ام

تا آن دو روی را به چه رو بر کشیده اند

سرویست سر فراز به بستان سلطنت