سرویست سر فراز به بستان سلطنت

تا سایبان سبز فلک گستریده اند

در کار زر به دور کفش خیره مانده ام

تا آن دو روی را به چه رو بر کشیده اند

کان سرو را ز عقل و روان آفریده اند

ماران رمح سینه اعدا ز دست او

سوراخ کرده اند و بدو در خزیده اند