بر آن آویزه نور دلاویز

فراز شاخ مرغان خوش آواز

همی کردند با هم سر دل باز

ز شبنم تاج گل چون تاج پرویز

همه خاکش عبیر و زعفران بود

همه فرشش حریر و پرنیان بود

صبا می کرد بر گل جان فشانی