همه فرشش حریر و پرنیان بود

ز شبنم تاج گل چون تاج پرویز

بر آن آویزه نور دلاویز

همه خاکش عبیر و زعفران بود

صبا می کرد بر گل جان فشانی

به گل می داد هر دم زندگانی

میان باغ قصری دید عالی