به جست و جوی این حالت نمی یارم روان کردن

دل من رفت و من دست از غم دل می زنم بر سر

چرا تن می زنم؟ باید مرا تدبیر جان کردن

مرا یاری درونی نیست غیر از اشک و، من او را

به مهر روی او با صبح خواهم همنفس بودن

به بوی زلف او بر باد خواهم جان فشان کردن