ناشانده نازکان را در عماری

کنیزان پری دیدار، بی جد

بسی شد هودج و کوس و علم راست

هیونان را به هودج ها بیاراست

چو اندر غنچه گل های بهاری

ز نزدیکان دوراندیش بخرد

روان کرد اندران موکب تنی صد