به کار خویش بر اندیشه می گشت

«چرا چیزم باید جمع کردن

که خواهد دیگری آن چیز خوردن

ملک حیران به گرد بیشه می گشت

که: «من زین ورطه چون یابم رهایی؟

مگر فضلی کند لطف خدایی!»

چو هندوی شب تاری در آمد