چو باد آمد بدان خرم گلستان

دو درج لعل کان در کان نباشد

دو عقد در که در عمان نباشد

به رسم هدیه با خود برگرفت آن

چمان در باغ چون سرو سهی شد

به نزد ماه برج خرگهی شد

دلش با خویش می گفت این چه حالست