ز غیرت غمزه ها را از پی خواب

همی نالید و می زد دست بر سر

بسی کرد از جفای دیده نالش

بسی دادش به دست خویش مالش

به هم بر میزد و می بردشان آب

ز راه سرزنش سر را ادب کرد

که از بهر چه سر بالین طلب کرد