به هم بر میزد و می بردشان آب

بسی کرد از جفای دیده نالش

بسی دادش به دست خویش مالش

ز غیرت غمزه ها را از پی خواب

ز راه سرزنش سر را ادب کرد

که از بهر چه سر بالین طلب کرد

ز جور طالع وارون بر آشفت