ز راه سرزنش سر را ادب کرد

بسی دادش به دست خویش مالش

ز غیرت غمزه ها را از پی خواب

به هم بر میزد و می بردشان آب

که از بهر چه سر بالین طلب کرد

ز جور طالع وارون بر آشفت

ز دوران فلک نالید و می گفت: