ز دوران فلک نالید و می گفت:

ز راه سرزنش سر را ادب کرد

که از بهر چه سر بالین طلب کرد

ز جور طالع وارون بر آشفت

سپهرم بر چه طالع زاد گویی

نصیبم خوشدلی ننهاد گویی

چو می شد تلخ بر من زندگانی