ز جور طالع وارون بر آشفت

به هم بر میزد و می بردشان آب

ز راه سرزنش سر را ادب کرد

که از بهر چه سر بالین طلب کرد

ز دوران فلک نالید و می گفت:

سپهرم بر چه طالع زاد گویی

نصیبم خوشدلی ننهاد گویی