سر از پای تو هرگز بر ندارم

از آن از دیده گوهر می فشانم

که همچون اشک بر چشمت نشانم

اگر بر هم زنی چون زلف کارم

به شب چون شمع می سوزم برایت

همی میرم به روز اندر هوایت

چو زلفت تا سر من هست بر دوش