چرا در بسته ای بر من به یک موی؟

از مهر چو صبح پیرهن چاک زده

آنگه علم مهر بر افلاک زده

شکر گفتار گفتا: «ای سمن بوی،

دلم چون شانه بود از غم به صد شاخ

از آن دستت زدم بر موی گستاخ

به دل گفتم سیاهی حلقه در گوش