به دل گفتم سیاهی حلقه در گوش

چرا در بسته ای بر من به یک موی؟

دلم چون شانه بود از غم به صد شاخ

از آن دستت زدم بر موی گستاخ

چرا با او نشیند دوش با دوش

دل من داشت در زلف تو منزل

ز دستت می زدم دست بر دل