دل من داشت در زلف تو منزل

از آن دستت زدم بر موی گستاخ

به دل گفتم سیاهی حلقه در گوش

چرا با او نشیند دوش با دوش

ز دستت می زدم دست بر دل

از آن من دست هندوئی گرفتم

که او را بر پریروئی گرفتم