که او را بر پریروئی گرفتم

دل من داشت در زلف تو منزل

ز دستت می زدم دست بر دل

از آن من دست هندوئی گرفتم

تنور گرم چون بیند فقیری

دلش خواهد که بر بندد فطیری

کژی کردم بسی آشوب دیدم