تنور گرم چون بیند فقیری

ز دستت می زدم دست بر دل

از آن من دست هندوئی گرفتم

که او را بر پریروئی گرفتم

دلش خواهد که بر بندد فطیری

کژی کردم بسی آشوب دیدم

به جرم آن پریشانی کشیدم