زمان عیش و عهد شادمانی؟

ز هجران تو هر دم می زنم آه

ز وصلت هر نفس صد لوحش الله

کجا رفت آن زمان کامرانی

می و روی نگار و آب و مهتاب

تو پنداری که نقشی بود بر آب

دل من داشت خوش وقتی و خالی