می و روی نگار و آب و مهتاب

ز وصلت هر نفس صد لوحش الله

کجا رفت آن زمان کامرانی

زمان عیش و عهد شادمانی؟

تو پنداری که نقشی بود بر آب

دل من داشت خوش وقتی و خالی

تو گفتی بود خوابی یا خیالی