سوی دژ شد ملک آن شب روانه

به خواب اندر شده بهرام و ناهید

همه شب بر سر ره چشم خورشید

چو مه در جامه های شبروانه

پیاده شکر و مهراب با شاه

چو ناهید و عطارد در پی ماه

بدان دژ متصل گشتند با خوف