روانه گشت و می شد در عماری

برفت آن عمر تیز آهنگ از پیش

به صوت نرم خواند این قطعه با خویش:

به وقت صبح کآن خورشید بد مهر

نقاب عنبرین از لاله برداشت

ز سنبل برگ سوسن کرد عاری

به نرگس کرد سوی من اشارت