بنامیزد سهی سرویست آزاد

ولی یک ذره در رویش حیا نیست

به می پیوسته آب روی ریزد

چو نرگس مست خفته، مست خیزد

هوای دل سرش را داده بر باد

نگاری دلکش است از دست رفته

شکاری سرکش است از شست رفته