ولی یک ذره در رویش حیا نیست

ولیکن چون کنم کان سرو مهوش

چو دوران است ناهموار و سرکش

چو ابر اندر دلش غیر از هوا نیست

به می پیوسته آب روی ریزد

چو نرگس مست خفته، مست خیزد

بنامیزد سهی سرویست آزاد