دل موبد و هیربد خوش کنم

زبهرامیان هرک گردد اسیر

به پیش من آرد کسی دستگیر

پرستنده فرخ آتش کنم

بگفت این وز خاک برپای خاست

ستمدیده گوینده بود راست

زجای نیایش بیامد چوگرد