ستمدیده گوینده بود راست

پرستنده فرخ آتش کنم

دل موبد و هیربد خوش کنم

بگفت این وز خاک برپای خاست

زجای نیایش بیامد چوگرد

به بهرام چوبینه آواز کرد

که ای دوزخی بنده دیو نر