که ای دوزخی بنده دیو نر

ستمدیده گوینده بود راست

زجای نیایش بیامد چوگرد

به بهرام چوبینه آواز کرد

خرد دور و دور از تو آیین وفر

ستمگاره دیویست با خشم و زور

کزین گونه چشم تو را کرد کور