ملک شوریده و آشفته گشتی

نشسته صوت بلبل گوش می کرد

به یاد یار جامی نوش می کرد

کجا بر سنبلی بادی گذشتی

گمان بردی که مشکین زلف یارست

که از باد بهاری بیقرار است

چو سرو نازنین جنبید از جای