گمان بردی که مشکین زلف یارست

به یاد یار جامی نوش می کرد

کجا بر سنبلی بادی گذشتی

ملک شوریده و آشفته گشتی

که از باد بهاری بیقرار است

چو سرو نازنین جنبید از جای

ملک از جای جستی بی سر و پای