نمی خواهم که با سردی چو گل خندم ز بیدردی

نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم

و گر پرسی چه می خواهی؟ تو را خواهم تو را خواهم

دلی چون لاله با داغ محبت آشنا خواهم

چه غم کان نوش لب در ساغرم خونابه می ریزد

من از ساقی ستم جویم من از شاهد جفا خواهم