می آید از بنفشه و گل بوی او هنوز

روزی فکند یار نگاهی بسوی غیر

باز است چشم حسرت من سوی او هنوز

یکبار چون نسیم صبا بر چمن گذشت

روزیکه داد دل به گل روی او رهی

مسکین نبود باخبر از خوی او هنوز