روزیکه داد دل به گل روی او رهی

باز است چشم حسرت من سوی او هنوز

یکبار چون نسیم صبا بر چمن گذشت

می آید از بنفشه و گل بوی او هنوز

مسکین نبود باخبر از خوی او هنوز