غبار من به صحرای طلب از پا نمی افتد

به پای گلبنی جان داده ام اما نمی دانم

که می افتد به خاکم سایه گل یا نمی افتد

رود هر ذره خاکم به دنبال پریرویی

مراد آسان به دست آید ولی نوشین لبی جز او

پسند خاطر مشکل پسند ما نمی افتد

تو هم با سروبالایی سری داری و سودایی