ناساز گشت نغمه جان پرورت رهی

با ناتوان تر از تو چه باشد جدال تو؟

خار زبان دراز به گل طعنه می زند

در چشم سفله عیب تو باشد کمال تو

باید که دست عشق دهد گوشمال تو