چاک چاک از نوک خود گردانمش

نیک می بینم به توی سینه من

گر نباشد در میان قلب سلیم

فارغ از اندیشه های یاس و بیم

نیمه ئی از موج خون پوشانمش

ور صفای او ز قلب مومن است

ظاهرش روشن ز نور باطن است