نیمه ئی از موج خون پوشانمش

گر نباشد در میان قلب سلیم

فارغ از اندیشه های یاس و بیم

چاک چاک از نوک خود گردانمش

ور صفای او ز قلب مومن است

ظاهرش روشن ز نور باطن است

از تف او آب گردد جان من