گله شان را به گرگان کن سبیل

آنچه دیدیم از محمد باز گوی

ای هبل ، ای بنده را پوزش پذیر

خانه خود را ز بی کیشان بگیر

تلخ کن خرمایشان را بر نخیل

صرصری ده با هوای بادیه

«انهم اعجاز نخل خاویه»