صرصری ده با هوای بادیه

خانه خود را ز بی کیشان بگیر

گله شان را به گرگان کن سبیل

تلخ کن خرمایشان را بر نخیل

«انهم اعجاز نخل خاویه»

ای منات ای لات ازین منزل مرو

گر ز منزل میروی از دل مرو